Git-Me ..!!!

Sayıklıyorum ismini,gecem sensiz sabahıma devrederken saatlere küsüm..
Şafağım atmıyor kalemim tükendi ve bir çizik daha atamiyorum sensizliğimin üstüne..
Her attığım çizik sensizliğimi daha da karartıyor..

Beceriksizim şu sıralar yokluğunun iki yakasını bir araya getiremiyorum..
Buruş buruş olmuş yüreğim ütü tutmuyor yine..

Benim yüreğimin göç vakti yok sevgili,dilediğin kadar kalbimin tam ortasinda yaşayabilirsin.. Ne zaman kanatlarinin uçma yeteneğini kaybettiğini düşünürsen; iste o zaman gitmelisin..
Evet bu yüreğin o kanatlara çok ihtiyaci var,belki uçmayı yeniden ögrenebilmek için,belki kanatlarınla özgürlüğü hissettiği için,belki de..

Neyse bosver sevgili..

Kim vurduya gitmeden yüreğim çekip gitmelisin,uçarcasina..

Kim vurduya giden umutlarima sen de yenisini eklemeden gitmelisin ..

Hadi git.. !

Özgürlüğünü kaybetmek demek benliğini kaybetmek demektir..

Hadi git.. !

Kaybetmeden benliğini..

Hadi git.. !

Kelebek ömrümde yeniden uçmayı öğrenmeye yetecek ömrüm yok benim sevgili...


Git ki..

Daha çok sevebileyim seni..

...

Ve şimdi an;

dudaklarından dökülecek bir kelimeden medet umma anı..

"GİTME!"

Asılı kalır nefesim havada..
Henüz gelmişken sana,tavşan kanı bir çayın lezzetinde,bir uyku sonrası mahmurlukta,üşüdüğün an sarıldığın battaniyenin içini ısıttığı en insan haliyle..

Şimdi an..

Seni yaşama,beni sana kaybetme,seni bende bulma anıyken..

"GİTME!"

Kanatlarım olmasa da zamansız göçlerine alıştırırım ben yüreğimi...