Vazgeçiş ..

“Benden vazgeçmene sevindim…”
Öznesini gizlediğin yüklemine kendini bile inandıramadığın bir sonun başlangıcını yazdın sevgili..
Anlamını yitirmiş kelimelerin aşksızlığınla devrikleşti..
"Ey aşk! benden vazgeçmelisin çünkü ben senden çoktan geçtim " dercesine intihara davet ettin aşkı..

Sen..!

Sana susuşlarımın..Sana susayışlarımın ardında,sana kararttığım gözlerimi yükleminle eylemsizleştirdin aslında..
Saatim sensizliği yüreğimin tam ortasından vurduğu anda geçtim senden..
Şimdi sana ait sensizlik, uçsuz bucaksız bir boşluk..
Boşluklarında devrilmeyi seçtim ben..
İşte bu yüzden vazgeçtim senden..
Devrik cümlelerimin gizli öznesisin artık..
Seni zorla tutan iki el bir düş’tü say sevgili…
Hadi düş şimdi..
Bir düş gibi..düş yüreğimden..