Yol ayrılık,Yer Özgür'lük ..

Gülümsüyor..

Yüzüne dokunuyor

Aşk’a iç çekiyor..

Yangını alabilecekmiş gibi içkisini dikiyor kafasına,

sigarasının kül oluşunu izliyor..

Sonra..
Kadının saçlarının arasına karısıyor elleri..

...Ona ait milyonlarca tel arasında kayb/olmayı..orada yok olmayı istiyor

Kadının gözleri boşlukta..

Bakarsa gözlerine bir umut arar..

Umut etmek acıya dokunmak demek.

Dudaklarından çıkacak kelimelerle asacak kendini..

Çıkmıyor  sözler..

Biliyor ikiside aslında ,konuşurlarsa yok olurlar..

Sadece bakmakla yetiniyorlar birbirlerine..

Gözleriyle sevişiyorlar..

Kurulan hiçbir hayalleri yok,
hayallerin hükmü yok..

Gerçekler üzerinde yaşarken aşk  fazla geliyor hayatlarına..

Kalpler ise susturulması gereken en büyük düşman..

“Susma !” diyor adam..

“ Susmak bazen derin ve heybetli sevgili” ..

Susma ! konuşulması gereken zamanımızdayız..
Z/amansız gidişleri durdurmalılar..

İşte bu yüzden...
Avaz avaz susuyor kadın.

Sımsıkı tuttugu ellerinin sıcaklıgı kaç zaman sonra gider sorusunun cevabıyla ,

yanıbasında bekleyen ayrılıkla kavga içinde..

Asılı kalan aşk’ta gözü..

Hayallerinin çığlıklarını susturmakla meşgul..

Attıgı her adım bir boşluk..

Attıgı her adım yalnızlık..

Gidilen yol ayrılık..

Ayrılış bir özgür’lük ..

Öyle bir özgürlük ki giderken tutsak ediyor..

Seni/nle yaşamak ..

Seni yaşamak;

Kurulan her hayalin üzerini kara bulutlarla kaplamak,o bulutları görmeden ardındaki güneşi düşünerek yaşamak...

Gitme ihtimalini yaka iğnesi olarak takıp her baktıgında gidişini görebilmek..Gerçeklerle "seninle" yaşamak.. 

Ayrılık sahnesini içimdeki aşk'a yakışır sekilde yaşamak istemek..

Gidişlerine dair kılıfları kenara atmak,yaşanan her anı beynime kazımak..

Varlıgını yokluğumuza armagan etmek..Bizsizlikle sevişmek..

Birdaha gözlerinin içinde ne zaman kaybolacagını bilmeden sende kaybolmak..

Söylenesi tüm aşk sözlerinin boğazda düğüm düğüm olması,

Bambaşka yaşamlarda ortak edilesi tek şeyin " aşk "olması..

Seni yaşamak nefese nefes katmak ve bazen kursakta kalan sessiz çığlıklar..

Seni yaşamak zor sevgilim..

Seninle yaşamak korku dolu ..

Ve bu zor,korku dolu,çığlıklar içinde görebildiğim tek şey kaderime kara çalan gözlerin..

'Uçurumları sevenin kanatları olmalı'

Kalbime bir adam dokunuyor,sessizliğini seviyorum en çokta.. 

Ucundan biraz tadına bakıyorum aşk'ının,elime vuruyor yalnızlık.. 

"Dokunma! Tüketirsin diyor.." 

Korkuyorum..

Saçları gibi dağınık olan aklında kaybediyorum kendimi..Gözlerinin karasında hayatıma dair izler var,hissediyorum..

Belki uzakta bırakmak zorunda olduğu bir kaderi var ..

Sakallarına karışmış hüznüm,gülüşlerimiz eğreti..

Dokunurken saçlarıma başımı önüme eğmem uçuruma benzettiğim gözlerinden düşmemek içindir..                        
Düşersem eğer; tırnaklarımla kazıyarak girdiğim kalbinden çıkmak zorunda kalırım..

Yırtılır sol yanı.Ve ben bilirim "uçurumları sevenin kanatları olmalı"..


Bu yüzden ;

Dudak izleri henüz kalbimdeyken,gitmeleri sırtlanamaz yüreğim..

Biraz daha kalmalıyım

Gözlerine değerek sevdiğim,konuşarak seviştiğim adamla..

Kapatın ışıkları.. 

Sessizliğimizde boğulmalıyız,çünkü biz en çok susarken sevdik  birbirimizi ..