'Uçurumları sevenin kanatları olmalı'

Kalbime bir adam dokunuyor,sessizliğini seviyorum en çokta.. 

Ucundan biraz tadına bakıyorum aşk'ının,elime vuruyor yalnızlık.. 

"Dokunma! Tüketirsin diyor.." 

Korkuyorum..

Saçları gibi dağınık olan aklında kaybediyorum kendimi..Gözlerinin karasında hayatıma dair izler var,hissediyorum..

Belki uzakta bırakmak zorunda olduğu bir kaderi var ..

Sakallarına karışmış hüznüm,gülüşlerimiz eğreti..

Dokunurken saçlarıma başımı önüme eğmem uçuruma benzettiğim gözlerinden düşmemek içindir..                        
Düşersem eğer; tırnaklarımla kazıyarak girdiğim kalbinden çıkmak zorunda kalırım..

Yırtılır sol yanı.Ve ben bilirim "uçurumları sevenin kanatları olmalı"..


Bu yüzden ;

Dudak izleri henüz kalbimdeyken,gitmeleri sırtlanamaz yüreğim..

Biraz daha kalmalıyım

Gözlerine değerek sevdiğim,konuşarak seviştiğim adamla..

Kapatın ışıkları.. 

Sessizliğimizde boğulmalıyız,çünkü biz en çok susarken sevdik  birbirimizi ..