Düş/meden düşlerimden ..

Uykudan yeni uyanmış sersem çocuk edasında ayrılığın..

Başını bir türlü hatırlayamadığım rüyalarım ,yokluğunla kuşanmış kabuslarım var..
Uyurgezer oldu yokluğun..
Uyku halimde bedenimi sana götüren, tutup ellerimden sensizliğin boşluğuna atan ..

Zamansızdık  ya biz..

Her uyanış halimde giderken tutmaya çalışıyorum ellerini..

Dur! derken ışıklar yanıyor..
Yokluğunu çarpıyorum yüzüme..

Düşlerim d/üşüyor birer birer.

Suni tenefüsle alabildiğim sensiz nefeslerim var..

Sana dair herşey hücrelerimde dolaşırken..

Sensizliğin izleri görebildiğim her yerde..

B'aşk'alaşan Aşk'ın ..

Bitişlerin kahramanı..

Gel/e/meyişlerini kutluyorum ..

Sensizliğin şerefine yalnızlığı yudumluyorum...

Sensizliğimle sarhoşum şimdilerde..

Uçsuz bucaksız bir denizin ortasındayım..

"Yaşayamıyorum deniz görmeden..

Bu yüzden sen'im..Bu yüzden ben'sin.."

En korktugum ölüm haliyle boğuluyorum "derin" gözlerinde..

Kulaçlarımı sensizliğe attıkca batıyorum..

Boğulacaksan derin sularda boğulmalısın sevgili..

Sadece "Derin" gözlerinde boğulmalıyım..

B'aşk'alaşan aşkının vicdanına bıraktım kalbimi..

B'aşk'alaştık aşksızlığında..

Bırak beni sevgili'm ..

Ben aşıkken insafsızım..Tatsızım..

Sensizliğe banıyorum kalbimi..

Hızlı içtim aşk'ı elinden..

Tatsızsın dilimde..

Boğazımda  koca bir düğüm..

Epi topu "derin" bir aşk..gözlerinde gözlerimi kaybeden..

Hepsi bu..

Kalbine gün/ahım ben ..

Ayrılıklara kesilmiş biletlerin sahibi kalbim

Zamanı kaybettiğim  takvimlerim var..

Uğrasma sevgili ben çoktan hatimettim seni..

Bu yüzden gidişlerinde ölümü kucakladım..

Ruhumu sen/sizliğe uçurdum ..

Artık melek değil/d/im..

Cehennemi selamladım sensizliğin ateşi içinde..

Sen okudum içimden..

Aşk'ın şartı sen öğretilmişti  bana ...

Sende beni sevmeyi farz bilseydin;bu aşk'ın günahını bırakıp gelirmiydin ? 

Uğraşma sevgili ben çoktan hatimettim seni..

Kalbine gün/ahım ben..

Kimsesizliğime armağan , sensizliğim ..

Senin gözlerine ayrılık çizilmiş ..

Benim alnıma ise hüzün..

Tutamam aşk'ın elinden..

Tutamam yanarım..

İçimdeki  kayıp şehirde seni terkedemem..

Yolum izim sensin..

Ama..

"Derin" gözlerinde boğulamam..

Kaybedemem kirpiklerimin arasından seni..

Göz pınarlarımdan akmana izin veremem..

İki hakkım var; bir sen bir de sen..

Sol yanıma yatıp "sen" düşlerim her gece..

Son can hakkımsın..

Yitiremem diğer seni bende..

Yitiremem..

Ben yitip giderim..

Yok olursun ellerimin arasından..

Esen rüzgarlara ortak ederim acımı..

Savururum yüreğimi sensizliğe..

Kimsesizliğime armagan ederim..Sensizliğimi..

Gidenmi mahkumdur aşk'a..Kalan mı yalnızlığa ?

İki  ara bir dere aşklarım oldu benim....Her defasinda savaş meydanlarının ortasında biraktığım kalbim...
Düşe kalka öğrenmeli-yim dedim..Büyük aşklara sahip olamadı ruhum..Ayrılığın meydan muharebesinde,bağırarak uğurladım her aşk'ı ..Ve hiç bir aşk'ın kolundan tutup gitme diyemedim..

Kalbime lal uğradı dilimden önce..

Bu yüzdendir içinde "gitmek" fiilinin oldugu cümlelerden korkmalarım..Ayrılıkları çığlıklarla uğurlarken,lal ettiğim kalbimin sesini kesişlerim..

Bakma devrik cümlelerime..Devrik kalbime ait tümcelerim onlar..

Giden mi mahkumdur aşk'a kalan mı yalnızlığa.. Bilemedim hiç bir zaman.. Her veda'da hem yalnızlığa hem aşk'a mahkum kaldım..

Şimdi savuşturduğum bir kaç yalnızlığım var avuçlarımda.. Sımsıkı tutuyorum,ilk günkü acısıyla kalsın diye..