Gidenmi mahkumdur aşk'a..Kalan mı yalnızlığa ?

İki  ara bir dere aşklarım oldu benim....Her defasinda savaş meydanlarının ortasında biraktığım kalbim...
Düşe kalka öğrenmeli-yim dedim..Büyük aşklara sahip olamadı ruhum..Ayrılığın meydan muharebesinde,bağırarak uğurladım her aşk'ı ..Ve hiç bir aşk'ın kolundan tutup gitme diyemedim..

Kalbime lal uğradı dilimden önce..

Bu yüzdendir içinde "gitmek" fiilinin oldugu cümlelerden korkmalarım..Ayrılıkları çığlıklarla uğurlarken,lal ettiğim kalbimin sesini kesişlerim..

Bakma devrik cümlelerime..Devrik kalbime ait tümcelerim onlar..

Giden mi mahkumdur aşk'a kalan mı yalnızlığa.. Bilemedim hiç bir zaman.. Her veda'da hem yalnızlığa hem aşk'a mahkum kaldım..

Şimdi savuşturduğum bir kaç yalnızlığım var avuçlarımda.. Sımsıkı tutuyorum,ilk günkü acısıyla kalsın diye..